Deze geur neemt ons mee naar "De Tuin der Lusten" van Jeroen Bosch, tentoongesteld in het Prado Museum in Madrid.

Dit drieluik wordt beschouwd als een meesterwerk van het surrealisme vanwege de complexe symboliek. De mensheid wordt, volgens middeleeuwse christelijke leringen, afgebeeld met al haar ondeugden en perversies in een satirische weergave van de menselijke zonde. Op de buitenste panelen, alleen zichtbaar wanneer het drieluik gesloten is, verschijnt God in de scheppingsdaad, met de wereld afgebeeld als een transparante bol. Eenmaal geopend, onthult het werk zijn buitengewone schoonheid.

De geur is geïnspireerd op het middenpaneel, waar plezier en liefde worden afgebeeld: exotische dieren die verlangen symboliseren, menigten naakte figuren, sommigen overgegeven aan erotische genot, terwijl anderen worden gevoed door vogels die kersen en aardbeien in hun snavels dragen, vruchten waarvan men ooit geloofde dat ze afrodiserende eigenschappen bezaten. Op het derde paneel verandert de scène in een demonisch concert waar muziekinstrumenten werktuigen van lijden en bestraffing worden. Een olfactorische interpretatie van de contrasten die door het hele drieluik te vinden zijn.

TOPNOTEN:
Palissander, Davana, Saffraan, Pruim, Amandelmelk

HARTNOTEN:
Sambac Jasmijn, Osmanthus, Roos, Narcis, Strobloem

BASISNOTEN:
Benzoë, Mirre, Styrax, Orris Fusion, Kashmir Fusion, Suède, Vetiver, Amber, Muskus