Het Franse woord sillage verwijst naar het spoor dat een zeilschip achterlaat in het water. In de wereld van parfum beschrijft het de aanhoudende geur die in de lucht blijft hangen nadat iemand voorbij is gelopen. De sleep van een japon, de staart van een pauw, een onzichtbaar pad. Vlak achter u.

SILLAGE is gecomponeerd als een lang belichte foto. Wat voor het menselijk oog een enkel punt lijkt, wordt een lijn door de lens van de camera. Licht krijgt een fysieke aanwezigheid, materialiseert en wordt permanent. De compositie opent met noten van oud, maar niet als een scherp gedefinieerde afbeelding. Het verschijnt eerder als een nabeeld. Agarhout domineert gewoonlijk een hele ruimte en werpt een donkere schaduw over een geur. In SILLAGE wordt de oud echter een delicaat lint waarop de andere ingrediënten zijn gerangschikt.

Stelt u zich een uitgestrekt open landschap voor, ruige heuvels die de horizon omlijsten, met heldere parallelle lijnen die de scène in gelijke helften verdelen. Die lijnen worden verzacht door subtiele noten van saffraan en viooltje, waardoor een zachte beweging ontstaat die de contouren vervaagt, een nauwelijks waarneembare trilling.

SILLAGE is een geur op het randje van de waarneming. De individuele elementen blijven vloeiend, alsof ze constant in beweging zijn. Het voert ons van de droge ruwheid van harsen naar de warme omhelzing van musk en vanille, discreet en sereen. Een traditionele sillage zegt meestal: "Ik was hier." Deze geur verklaart stoutmoedig: "Ik ben hier" - als een nasmaak, de afdruk van een lichaam op lakens, de emotie die achterblijft na een aanraking.

TOPNOTEN
Oud, viooltje, saffraan

HARTNOTEN
Olibanum, jasmijn, framboos

BASISNOTEN
Suède, musk, vanille, benzoë, amber